· 

DE MELKAFGIFTE BIJ KOEIEN. “HOE FUNCTIONEERT HET NATUURLIJKE AFWEERMECHANISME VAN DE UIER?”: (deel 1)

Dit keer een woordje uitleg over hoe de koe haar uier “verdedigt tegen natuurlijke belagers”.

De meest bekende belager is uierontsteking, (mastitis). Mastitis is een (al dan niet gedeeltelijke) ontsteking van de uier die voornamelijk het gevolg is van bacteriële infecties. De uier, spenen en het slotgat komen heel vaak in contact met allerlei bacteriën en virussen. Dit leidt gelukkig niet altijd tot een infectie.

 

Hoe functioneren nu die afweermechanismen van de uier? De infectiedruk speelt natuurlijk een cruciale rol bij het al dan niet optreden van mastitis. Maar ook de afweer van de individuele koe!

Vandaag bespreek ik het afweermechanisme rond de speenhuid.

 

SPEENHUID:

Speenhuid Mastitis speelt zich meestal binnen het uierweefsel af. Wat heeft de speenhuid dan hiermee te maken? Diverse mastitis verwekkende kiemen hechten zich eerst vast op de speen, waar ze zich explosief kunnen vermenigvuldigen. Daarna dringen ze pas de uier binnen. Het zijn meestal de besmettelijke en “koe-gebonden bacteriën” zoals Staphylococcus aureus.

 

Een gezonde speenhuid is een stevige en soepele laag weefsel. Dit weefsel vormt van nature een vijandige omgeving voor mastitiskiemen waardoor deze in hun groei sterk geremd worden.

Is de speenhuid echter beschadigd door een virale infectie, (bijvoorbeeld wratten of pokken), trauma of door uitdroging, dan vermindert de beschermende werking van de speenhuid en kunnen kiemen zich beter vermenigvuldigen op de speen. Het gevolg kan dan een infectie zijn.

 

Een speenhuid die niet soepel is, verlengt ook de totale melkduur. De koe, (en de veehouder...), hebben daardoor niet alleen meer stress, de spenen hebben ook langer contact met de in de melkbekers aanwezige kiemen. 

Het gevolg laat zich dan raden.

 

Volgende keer:

het slotgat en het tepelkanaal.