· 

HOE COMMUNICEREN PAARDEN MET ELKAAR?:

Paarden communiceren onderling door heel subtiele (lichaam)signalen uit te zenden.

Deze signalen zijn door mensen zelfs vaak NIET waarneembaar.

Met moet daarbij denken aan orenspel, gelaatsuitdrukking, uitdrukking van de ogen, neusopening, lichaam spanning, zelfs de bewegingen met de staart. Het paard zendt hiermee signalen uit naar soortgenoten, zonder nog maar één stap gelopen te hebben.

Mensen zien vaak als een paard “de oren in de nek legt”. Men dient echter te beseffen dat hieraan voorafgaand al een hele reeks signalen zijn uitgezonden.

Paarden hebben daardoor een hele fijnzinnige manier van onderlinge communicatie. De mens kan in zijn omgang met paarden dit nooit evenaren. Hij zal altijd acteren als de figuurlijke “olifant in de porseleinkast”.

Degene die het respect en vertrouwen van het paard geniet, beheerst de kunst van minimale aanwijzingen te geven waardoor het paard direct zal gehoorzamen. Fors en kordaat optreden is daarbij eerder uitzondering dan regel.

Het is voornamelijk door het ontbreken van fijngevoeligheid bij de mens, dat paarden vaak foutief gedrag wordt verweten.

Dit slaat helaas soms volledig door. Als voorbeeld noem ik een nieuw paard dat aan een groep wordt toegevoegd. 

Vaak wordt een paard binnen de groep dat “dreiggedrag” vertoont bestempeld als dominant, vals of hoog in de sociale rangorde.

Het tegendeel is hier het geval. Zulke paarden raken door de nieuwkomer geïrriteerd en worden nerveus omdat ze bang zijn hun, (lage) positie binnen de kudde te moeten ruilen voor een nog lagere! Eigenlijk zijn dit juist de meest onzekere paarden!

EN DE MENS?

Het paard is zeer goed in staat om de signalen van de mens te duiden. Wees er wel van bewust dat paarden een heel duidelijk verschil maken tussen mensen en paarden als het om signalen gaat. Dit is zelfs zo extreem dat het paard op specifiek door de mens ontwikkelde lichaamstaal zal reageren. 

Het is voor de communicatie absoluut niet nodig dat een mens een paard probeert te imiteren.

Ook paarden zijn vlucht- en kuddedieren. Instinctief volgen ze de rang hogere, en zien hem/haar als leider. Het paard voelt zich daarbij veilig. Hierdoor ontstaat bij het paard de natuurlijke drang om de mens als leider te accepteren en te volgen.

 

VOORWAARDE HIERVOOR IS DAT HET PAARD VRIJWILLIG DE MENS ALS LEIDER ZIET.

 

De beloning voor deze erkenning richting mens is een VRIJWILLIG volgen en gehoorzamen door het paard. 

Op basis van wederzijds respect en -vertrouwen.

Qua gelaatsuitdrukking spreken deze foto's van paarden boekdelen...

Herkent u de signalen ook?