· 

EEN STIER IS NOOIT TE VERTROUWEN: (deel 2)

Stieren zijn vanuit hun biologisch instinct geprogrammeerd om te vechten. Ofwel met rang hogere stieren (om eventueel in rangorde te kunnen stijgen), ofwel met rang lagere dieren, (om de verkregen positie in de kudde te kunnen bevestigen).

 

Op de eerste plaats komt bij stieren de voortplanting, op de tweede plaats komt de territoriale afbakening. Het leiderschap van een kudde neemt de (rang hoogste) koe voor haar rekening. De kudde wordt verdedigt door koeien met kleine kalveren.

Stieren vechten op een specifieke manier, ze proberen hun tegenstander met de kop weg te drukken. Dit is belangrijk om te weten.

 

BENADER DAAROM EEN STIER NOOIT VAN VOREN, MAAR ALTIJD SCHUIN (IDEALITER) VAN LINKS ACHTER! 

De stier kan u dan zien en u bevindt zich in een positie van opdrijven.

Jonge stieren (speciaal degene die met de fles zijn grootgebracht), moeten leren dat ze dienen te wijken als de mens “druk” uitoefent. Dit is een natuurlijk proces, iedere koe zal haar kalf immers op +/- 12 maanden leeftijd zeer duidelijk manieren bijbrengen en het kalf stelselmatig wegjagen als het wil drinken.

De rang hogere DRIJFT ALTIJD, EN LOKT NOOIT.

“LOKKEN MET VOER (LEES: “SMEKEN”), EN HOPEN DAT DE DIEREN KOMEN” is al helemaal ongewenst. Toch kom ik het dagelijks tegen. De dieren zien u niet als rang hogere maar slechts als "een voerautomaat op twee benen"...

 

Rond de leeftijd van één jaar gaan stieren de soevereiniteit van u als mens uittesten. Stieren worden vaak binnen de twee jaar geslacht omdat ze de mens niet meer respecteren, (dit komt bijna altijd door foutief aangeleerd gedrag). De meeste stieren zijn vanaf 4 jaar te gevaarlijk om nog in een kudde aan te houden. Maar er zijn ook uitzonderingen. 

Tot slot "kalfjes knuffelen":

Ook al is een stierkalfje nog zo schattig, knuffel en aai hem nooit aan de kop en op het voorhoofd.

Het stiertje ervaart dit als natuurlijke provocatie en als uitnodiging tot kopstoten. Vaarskalveren doen uiteraard dezelfde ervaring op, zij reageren meestal iets minder fel.

 

Het kriebelen van het kalf aan de hals en op de schouder imiteert het likken van de koe aan haar kalf en is daardoor een nabootsing van natuurlijk gedrag. Het bevordert de sociale binding tussen u en het (stier)kalfje.