· 

SLEPENDE MELKZIEKTE (deel 1)

Slepende melkziekte (ketose, acetonaemie) is naast kalfziekte een vaak voorkomende aandoening bij melkkoeien vlak na het afkalven.

Een stofwisseling stoornis waarbij een tekort aan bloedsuiker, (glucose) en een teveel aan ketonlichamen optreedt, is de oorzaak.

Bij de afbraak van vetreserves ontstaan deze ketonlichamen en ontnemen het dier de eetlust.

Door een tekort aan energie breekt de koe haar eigen vetreserves af, met kans op leververvetting.

WAT ZIJN DE RISICOFACTOREN:

In principe zijn dit alle oorzaken die een energietekort bij begin van de lactatie in de hand werken!

 

Enkele voorbeelden:

• Te snelle overgang van het droogstand rantsoen naar het lactatie rantsoen. Hierdoor kunnen de pens papillen zich niet tijdig aanpassen aan de rantsoenwijziging. Koeien moeten na het kalven veel kunnen eten

• Te energiearm (schraal) droogstand rantsoen. Droogstaande koeien die kort voor kalven te weinig energie opnemen, vermageren vóór het kalven, met een verhoogt risico op leververvetting

• Matig en onsmakelijk ruwvoer. Weinig energie houdende natte kuilen, zuur, veel as, hoge ammoniakfractie

• Slecht werkende pens door te weinig effectieve organische stof (EOS), een verstoorde onbestendig eiwit balans (OEB) en/of door pensverzuring

• Vertraagde droge stof (DS) opname met als oorzaak een te trage verteringssnelheid

• Aan de nageboorte blijven staan, baarmoederontsteking, mastitis, kreupel

• Te weinig voerplekken en vreetruimte, waardoor te weinig aanbod aan ruwvoer of te weinig tijd om te eten

• Te weinig krachtvoer

• Slechte kwaliteit voer, broei of voerresten

• Glucose tekort als gevolg van maïskuil met te weinig zetmeel.